باز كن پنجره ها را كه نسيـــــم 

       مگر از سينه گستـــــرده دشت

              برساند به لب تشنه ما،  "بوي بهــــــار"

بوی باران ، بوی سبزه ، بوی خاک
شاخه های شسته ، باران خورده پاک
آسمان آبی و ابر سپید
برگهای سبز بید
عطر نرگس ، رقص باد
نغمه شوق پرستوهای شاد
خلوت گرم کبوترهای مست

نرم نرمک میرسد اینک بهار
خوش به حال روزگار ...

خوش به حال چشمه ها و دشتها
خوش به حال دانه ها و سبزه ها
خوش به حال غنچه های نیمه باز
خوش به حال دختر میخک که میخندد به ناز
خوش به حال جام لبریز ازشراب
خوش به حال آفتاب ؛

ای دل من، گرچه در این روزگار
جامه رنگین نمیپوشی به کام
باده رنگین نمیبینی به جام
نقل و سبزه در میان سفره نیست
جامت از آن می که میباید تهی است

ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم
ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار
گر نکوبی شیشه غم را به سنگ
هفت رنگش میشود هفتاد رنگ ...

 فریدون مشیری

و قاف

حرف آخر عشق است

آنجا كه نام كوچك من

آغاز ميشود .

تا نگاه ميكني :

                 وقت رفتن است

باز هم همان حكايت هميشگي !

پيش از آنكه با خبر شوي

لحظه ي عزيمت تو ناگزير ميشود

آي ..

اي دريغ و حسرت هميشگي !

ناگهان

               چقدر زود

                             دير ميشود !

و چقدر زود برای با تو بودن دیر شد...

  درباره قیصر ...